ചുവന്ന നിഴലുകൾ

വിശുദ്ധ സന്ദേശം
ദാഹം ശമിപ്പിച്ച
ചുട്ടുപഴുത്തമണ്ണ്
വീണ്ടും നനവുണങ്ങി 
തെളിനീർ കൊതിക്കുന്നു..
കരിമ്പടത്തിനുള്ളിൽ
ഉഷ്ണം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു..
ചുടുചോര നാവിൽ
മന്ത്രാക്ഷരം ഗർജ്ജിക്കുന്നു
പരിചകളാകുന്നു
പൈതലിൻ  ദേഹവും..
മറുപുറം,
ഗർവ്വിൻ പ്രതിരൂപമത്രെ !
അരുത്, മോഹിക്കയരുത്
നേരും നെറിവും..
യുദ്ധക്കളത്തിൽ
കുഞ്ഞായാലും ശത്രുതന്നെ!
മുകളിൽ,
ഇടംകൈയ്യിൽ വെള്ളരി പ്രാവും
വലംകൈയ്യിൽ ഖഡ്ഗവും പേറി
കറുത്ത കുപ്പായമണിഞ്ഞ
വെളുത്ത സഖ്യം കാവലിരിക്കുന്നു..
ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ചുഴറ്റി
നിഷ്പക്ഷ നയതന്ത്രം പയറ്റി
പറന്നിറങ്ങുന്നു ഖനികൾ തേടി..
നട്ടുവളർത്തുന്നു വിഷവിത്തുകൾ..
രണം പകർന്നു ദാഹമകറ്റി,
തലയറ്റ കബന്ധങ്ങൾ
വളമേകി വളർത്തിയ
കനികൾ തിന്നു കൊഴുക്കുന്നു..