Another 40 million people have been pushed into hunger last year primarily due to higher food prices, according to preliminary estimates published by FAO . This brings the overall number of undernourished people in the world to 963 million, compared to 923 million in 2007 and the ongoing financial and economic crisis could tip even more people into hunger and poverty, FAO warned. The number is around 14% of the world pupulation ( The estimated World Population is 6751 Million).
For millions of people in developing countries, eating the minimum amount of food every day to live an active and healthy life is a distant dream. The structural problems of hunger, like the lack of access to land, credit and employment, combined with high food prices remain a dire reality.The vast majority of the world's undernourished people - 907 million - live in developing countries, according to the 2007 data reported by the State of Food Insecurity in the World. Of these, 65 percent live in only seven countries: India, China, the Democratic Republic of Congo, Bangladesh, Indonesia, Pakistan and Ethiopia.
With a very large population and relatively slow progress in hunger reduction, nearly two-thirds of the world's hungry live in Asia (583 million in 2007). In sub-Saharan Africa, one in three people - or 236 million (2007) - are chronically hungry, the highest proportion of undernourished people in the total population, according to the report. Most of the increase in the number of hungry occurred in a single country, the Democratic Republic of Congo, as a result of widespread and persistent conflict, from 11 million to 43 million (in 2003-05) and the proportion of undernourished rose from 29 to 76 percent.
Monday, January 19, 2009
രക്തസാക്ഷികള് പെരുകുന്നൂ ..
ഒരിക്കല് സ്വാമി വിവേകാനന്ദന് പറഞ്ഞു "കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയം " ആണെന്ന്. അന്ന് അദ്ദേഹം ജാതീയതയെ കുറിച്ചാണ് പരഞ്ഞതെങ്കിലും,ഇപ്പോഴും അതിനെ സാധൂകരിക്കാന് നമ്മള് വേറേ പല മാര്ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് . സചിത്ര - വര്ണ പോസ്ടരുകള്കൊണ്ടു കേരളത്തിലെ ബസ്സ് സ്റൊപ്പുകള് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് . താമസ്സിയതേ ബസ്സ് സ്റൊപ്പുകളുടെ എണ്ണം കൂട്ടിയില്ലെന്കില് സ്വന്തം മാതാ-പിതാക്കളെയും ഭാര്യയേയും കുട്ടികളെയും അനാഥരാക്കി "ആദര്ശത്തിന്" വേണ്ടി രക്തസാക്ഷികള് ആകുന്നവര്ക്ക് ഇരിക്കാന് സ്ഥലം ഉണ്ടാകില്ല. ഇനിയും തീരാത്ത രാഷ്ട്രീയാവേശം യുവാക്കളില് നിറയ്ക്കാന് തക്ക സത്യസന്ധത ഇപ്പോഴത്തെഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ്. കൊലപാതകം പല രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും നമ്മുടെ മുന്നില് നഗ്ന നൃത്തം ചവിട്ടുകയാണ്.ലകഷ്യ ബോധമില്ലാതെ യുവാക്കള് മദ്യാസക്തിയില് മുഴുകി എന്തും ചെയ്യാന് കച്ചകെട്ടി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പലതരം പ്രലോഭനങ്ങളില് ചെന്നകപ്പെട്ടു സ്വയം നശിക്കുന്നത്തോടെ നാടിനെയും വീടിനെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.. ഒരു രക്തസാക്ഷി ദിനത്തില് പൊളിയാന് ഉള്ളതല്ല ജീവിതം. സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു നേരിന്റെ വഴിയില് സഞ്ചരിക്കാന് നല്ല "ആദര്ശങ്ങളും" നേതാക്കളും നമ്മെ സഹായിക്കട്ടെ .... രക്തസാക്ഷികള് പെരുകാതിരിക്കട്ടെ ..
Saturday, January 17, 2009
പിറന്നാള് ചിന്തകള്...
ഇന്നലെ എന്റെ മോന് ( മകന് ) നന്ദുവിന് നാല് വയസ്സായി. .. ഞാന് കൂടെ ഇല്ലാത്ത ആദ്യത്തെ പിറന്നാള് ആഘോഷം .. പതിവുപോലെ പ്രാര്ത്ഥനയും, ആചാരങ്ങളും, ആദര്ശങ്ങളും ഒക്കെ ആയി ഇത്തവണയും വളരെ നല്ല രീതിയില് നടന്നു... ദൈവത്തിനു നന്ദി ... നാട്ടില് ആഘോചിച്ച ആദ്യത്തെ പിറന്നാള് അതുകൊണ്ട് തന്നെ പതിവിലും നന്നായെന്നു സിനി ( എന്റെ ഭാര്യ ) പറഞ്ഞു...
പിറന്നാളിനേ കുറിച്ചു ഓര്ക്കുമ്പോള് എന്റെ മനസ്സിലേയ്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് എന്റെ ഇരുപതാം പിറന്നാള് ആഘോഷമാണ് . അന്ന് ഞാന് ആലുവായില്Union Christian College ല് ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുന്നു. അതുവരെ പിറന്നാള് ആഘോഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എനിക്കുവേണ്ടി എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ആണ്കുട്ടികള് മുന്നിട്ടിറങ്ങി ഒരു പിറന്നാള് ആഘോഷം സംഘടിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിക്കുന്നു. അത് അവര് എല്ലാവരും ആയി ചര്ച്ച ചെയ്തുതീര്പാക്കുന്നു.. അങ്ങിനെ നവംബര് പതിനാറാം തിയതി ബോട്ടണി വിഭാഗം മുഴുവനും അലങ്കരിച്ച്, വലിയ ഒരു കേക്ക് വാങ്ങി , എന്നെ ഒരു തൊപ്പിയൊക്കെ വച്ചു അലങ്കരിച്ച് , department head വന്നു കേക്ക് മുറിച്ചു, അത് എല്ലാവര്ക്കും വിതരണം ചെയ്തു.. എന്നെ തൊപ്പിവയ്പിച്ചു തന്നെ അവര് Zoology department ല് കൊണ്ടു പോയി .. എല്ലാവര്ക്കും അതിശയവും , തമാശയും... കുറച്ചു കോമാളിത്തരം ആയിരുന്നെങ്കിലും മറക്കാന് പറ്റാത്ത, ആഘോഷിച്ച എന്റെ ആദ്യത്തെ പിറന്നാള് ആയിരുന്നു അത്.... അന്നെനിക്ക് വേറൊരു രീതിയിലും പ്രിയപെട്ടതാണ് .. അന്ന് നാട്ടിലെ ക്ഷേത്രത്തില് ഞങ്ങള് അവതരിപ്പിച്ച നാടകത്തിലെ എന്റെ വേഷം സാമാന്ന്യം ഭേദപ്പെട്ട പ്രശംസ്സ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു.... ( കുറച്ചു നാളത്തേയ്ക്ക് അതിന്റെ ഗര്വ്വ് എന്റെ നടത്തത്തിലും , ഭാവത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നത് കാലം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു .. )
പിറന്നാളിനേ കുറിച്ചു ഓര്ക്കുമ്പോള് എന്റെ മനസ്സിലേയ്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് എന്റെ ഇരുപതാം പിറന്നാള് ആഘോഷമാണ് . അന്ന് ഞാന് ആലുവായില്Union Christian College ല് ബിരുദത്തിനു പഠിക്കുന്നു. അതുവരെ പിറന്നാള് ആഘോഷിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എനിക്കുവേണ്ടി എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ ആണ്കുട്ടികള് മുന്നിട്ടിറങ്ങി ഒരു പിറന്നാള് ആഘോഷം സംഘടിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിക്കുന്നു. അത് അവര് എല്ലാവരും ആയി ചര്ച്ച ചെയ്തുതീര്പാക്കുന്നു.. അങ്ങിനെ നവംബര് പതിനാറാം തിയതി ബോട്ടണി വിഭാഗം മുഴുവനും അലങ്കരിച്ച്, വലിയ ഒരു കേക്ക് വാങ്ങി , എന്നെ ഒരു തൊപ്പിയൊക്കെ വച്ചു അലങ്കരിച്ച് , department head വന്നു കേക്ക് മുറിച്ചു, അത് എല്ലാവര്ക്കും വിതരണം ചെയ്തു.. എന്നെ തൊപ്പിവയ്പിച്ചു തന്നെ അവര് Zoology department ല് കൊണ്ടു പോയി .. എല്ലാവര്ക്കും അതിശയവും , തമാശയും... കുറച്ചു കോമാളിത്തരം ആയിരുന്നെങ്കിലും മറക്കാന് പറ്റാത്ത, ആഘോഷിച്ച എന്റെ ആദ്യത്തെ പിറന്നാള് ആയിരുന്നു അത്.... അന്നെനിക്ക് വേറൊരു രീതിയിലും പ്രിയപെട്ടതാണ് .. അന്ന് നാട്ടിലെ ക്ഷേത്രത്തില് ഞങ്ങള് അവതരിപ്പിച്ച നാടകത്തിലെ എന്റെ വേഷം സാമാന്ന്യം ഭേദപ്പെട്ട പ്രശംസ്സ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു.... ( കുറച്ചു നാളത്തേയ്ക്ക് അതിന്റെ ഗര്വ്വ് എന്റെ നടത്തത്തിലും , ഭാവത്തിലും ഉണ്ടായിരുന്നത് കാലം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു .. )
Thursday, January 15, 2009
Strategies other than war are better...
Again the war hysteria making top stories. Until they get new topic or new terrorist attack it will continue like that, atleat for the coming months. It may to satisfy the common people or to satisfy the external parties who involved very much this time. Those external agencies are invloved this time just because some of their national died in the attack. Otherwise they would not have this much spirit against Pakistan or so called Pakistan supported terrorism. Government should move cautiously on this subject, otherwise it will be a big mistake. It is better to have startegies like to pressurise Pakistan to co-operate with the investigation and to fight against terrorism. The startegies like to break the ties can be such steps. Yesterday Mr.Chidambaram warned like that. A war on Pakistan will be only benefit to terrorists, who are waiting for the uncertainity in Pakistan to take over the control. And the war will cause several casualities to both sides. After all the war is to kill each other - nothing more. The poor people who dont have good food, good shelter, good education and good hygienic condition are going to suffer from war...
Let us that the leaders will not play with emotions and will not act for votes in the next election. Hope they will have some realistic approach to the basis issues, but not only to sensational issues.
These issues are some times making a protective covering to the government to divert from major issues. And we have to understand how may terrorist attacks we faced and how many of them being invesitgated and punished the culprits good. There are support or helps from some points from our side( not meant from common people). Let the goverment investigate and find those helping points and let them punished without delay. Let us consider those terrorists who are keralites killed in Kashmir. What is the status of those investigations? And terrorist supporting organisations like NDF are allowed to work and when ever they are suspicious, they just change their name ( NDF is now merged with Popular Front of India - which is a wider angle terrorist supporting point ). Goverment should consider these matters so seriously instead of blaming Pakistan for everything. Offcourse, Pakistan also making make these blames in their point of view. Nobody can attack India in any form if our system works good and efficiently...
A war is not at all a solution to the terrorist problems, as they dont have any commitment to any country. They are nationals of some country where they born or where they can operate good, but are not real nationals of those countries, whose documents they bear. Problem solving should start from our soil and strong political will power should be there for that. See how the Sri Lankan government handle this LTTE now ( Dont misunderstand it is against Tamil speaking people or world Tamil population)... Let us hope, Indian government also will handle these terrorists outfits once to control them totally...
Let us that the leaders will not play with emotions and will not act for votes in the next election. Hope they will have some realistic approach to the basis issues, but not only to sensational issues.
These issues are some times making a protective covering to the government to divert from major issues. And we have to understand how may terrorist attacks we faced and how many of them being invesitgated and punished the culprits good. There are support or helps from some points from our side( not meant from common people). Let the goverment investigate and find those helping points and let them punished without delay. Let us consider those terrorists who are keralites killed in Kashmir. What is the status of those investigations? And terrorist supporting organisations like NDF are allowed to work and when ever they are suspicious, they just change their name ( NDF is now merged with Popular Front of India - which is a wider angle terrorist supporting point ). Goverment should consider these matters so seriously instead of blaming Pakistan for everything. Offcourse, Pakistan also making make these blames in their point of view. Nobody can attack India in any form if our system works good and efficiently...
A war is not at all a solution to the terrorist problems, as they dont have any commitment to any country. They are nationals of some country where they born or where they can operate good, but are not real nationals of those countries, whose documents they bear. Problem solving should start from our soil and strong political will power should be there for that. See how the Sri Lankan government handle this LTTE now ( Dont misunderstand it is against Tamil speaking people or world Tamil population)... Let us hope, Indian government also will handle these terrorists outfits once to control them totally...
Tuesday, January 13, 2009
സുഹൃത്തേ,
ഈ ബ്ലോഗ് യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങള് ചര്ച്ചചെയ്യപ്പെടാന് ഉദ്ദേശിച്ചാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് . ഇതില് താങ്കളുടെ ചിന്തകളും, ആശയങ്ങളും, അഭിപ്രായങ്ങളും, സങ്കല്പ്പങ്ങളും, പ്രതീക്ഷകളും, സ്വപ്നങ്ങളും, ആശകളും, നിരാശകളും ...എല്ലാം താങ്കള്ക്ക് പങ്കുവയ്ക്കാം. താങ്കള്ക്ക് ഏത് രൂപത്തിലും താങ്കളുടെ രചനകളും , അഭിപ്രായങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കാം - കഥ ആയിട്ടോ, കവിത, നോവലെറ്റ്, ലേഖനങ്ങള്, കാര്ടൂന്സ്, ചിത്രങ്ങള്.. അങ്ങിനെ ഏത് രൂപത്തിലും. സംഭവങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു എഴുതുമ്പോള് സത്യസന്ധതയും, ആത്മാര്ഥതയും, നിരപേക്ഷതയും പാലിക്കണമെന്ന് വിനയപൂര്വ്വം അഭ്യര്ത്ഥിക്കുന്നു....
സ്വപ്നം
എൻ ഭൂമി നിർജ്ജീവമായിരുന്നു,
അതിൻ ദാരിദ്ര്യത്തില് ഞാന് ദുഖിച്ചിരുന്നില്ല
വരണ്ട മണ്ണിന് സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു
ആ മണ്ണിലെ നീരുറവയെ തേടിയലഞ്ഞില്ല
വരണ്ട മണ്ണിന് ധൂളിപരന്നു, കാഴ്ച്ചയെ മങ്ങിച്ചപ്പോൾ
ധൂളിയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ആര്ദ്രതയ്ക്കായ് കൊതിച്ചു
നീരുറവ തേടിയലയാന് തുടങ്ങി
എന് മണ്ണിലെ നീരുരവയേ ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല
ഒരു നീരുറവയായ് അവള് വന്നു
നീര്കണങ്ങള് മണ്ണിനെ അര്ദ്രമാക്കിയപ്പോള്
മണ്ണിന് മണം എന്നേ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു
ആ മണ്ണില് ഞാനൊരു തുമ്പപ്പൂ നട്ടൂ
തുളസി , തെച്ചി, ചെമ്പരത്തി
കാക്കപുവ്, നന്ദ്യാര്വട്ടം, ജമന്തി
മുല്ല, പനിനീര്പൂവ് ..
പൂന്തോട്ടംവളര്ന്നു
അവള് വന്നത് ആന്തൂറിയത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു
ഞാനവള്ക്ക് തുമ്പപ്പൂ കൊടുത്തു
പിറ്റേന്നവള് വന്നത് തെച്ചിപൂവും കൊണ്ടായിരുന്നു
അവള് എന് പൂന്തോട്ടം ധന്ന്യമാക്കി
അവള് പ്രായത്തില് കവിഞ്ഞു സംസാരിച്ചു
കാലത്തിനു മുന്പേ നടന്നൂ
അവള്ക്കെന്നും തെച്ചിപ്പൂവായിരുന്നൂ ഇഷ്ടം
ആ തെച്ചിപൂക്കള് പിഴുതെടുത്തവളെനിക്കു വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു
എന്റെ പനിനീര്പൂവിനു, അവളുടെ മറുപടി തുളസ്സിക്കതിരായിരുന്നൂ
അവൾക്കു കൊടുക്കാന് ഞാന് പനിനീര്പ്പൂക്കള് കരുതിവച്ചൂ
അവയെ ഹൃദയത്തോട് ചെര്ത്തുവച്ചെന് സ്നേഹമൂട്ടി വളര്ത്തി
വരുമവള് ഒരിക്കലെന് പനിനീര്പ്പൂവിനെന്നു മോഹിച്ചു
അവള് പക്ഷെ എരിക്കിന് പൂക്കള് തേടിവന്നു
ഞാനവള്ക്ക് തുളസ്സിക്കതിര് കൊടുത്തൂ
എന് തെചിപ്പൂക്കളെല്ലാം അവള്ക്കായ് അര്ച്ചന നടത്തി
പൂന്തോട്ടം വീണ്ടും നീരുരവയ്ക്കായ് കൊതിച്ചൂ
എന് തുമ്പപ്പൂക്കള് അവളെ സമാശ്വസ്സിപ്പിച്ചൂ..
കരുതിവച്ചിരുന്ന പനിനീര്പൂക്കള് ഞാനവള്ക്ക് നീട്ടി
അവ വാങ്ങി അവള് മന്ദസ്മിതം തൂകി
ഞാനെന് പൂന്തോട്ടം അവള്ക്കായ് സമര്പ്പിച്ചു
വസന്തം കഴിഞ്ഞു, കാറ്റില് പൂകളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞൂ
ഇതളുകള് എന് മുഖത്താഞ്ഞടിച്ചൂ
അവ മൃദുലം ആയിരുന്നില്ലാ
കൈത്തലം മുഖത്തെ തഴുകി ശോണിമ അറിഞ്ഞു
അവ പനിനീര് പൂവല്ലായിരുന്നൂ
മുഖത്താഞ്ഞടിച്ച ധൂളികൂപം ആയിരുന്നൂ
വിജനമായ മരുഭൂമിയില്, ഞാന് ഏകാനായിരുന്നൂ
വിജനമായ മരുഭൂമിയിൽ, ഞാന് ഏകാനായിരുന്നൂ...
അതിൻ ദാരിദ്ര്യത്തില് ഞാന് ദുഖിച്ചിരുന്നില്ല
വരണ്ട മണ്ണിന് സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു
ആ മണ്ണിലെ നീരുറവയെ തേടിയലഞ്ഞില്ല
വരണ്ട മണ്ണിന് ധൂളിപരന്നു, കാഴ്ച്ചയെ മങ്ങിച്ചപ്പോൾ
ധൂളിയെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള ആര്ദ്രതയ്ക്കായ് കൊതിച്ചു
നീരുറവ തേടിയലയാന് തുടങ്ങി
എന് മണ്ണിലെ നീരുരവയേ ഞാന് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല
ഒരു നീരുറവയായ് അവള് വന്നു
നീര്കണങ്ങള് മണ്ണിനെ അര്ദ്രമാക്കിയപ്പോള്
മണ്ണിന് മണം എന്നേ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു
ആ മണ്ണില് ഞാനൊരു തുമ്പപ്പൂ നട്ടൂ
തുളസി , തെച്ചി, ചെമ്പരത്തി
കാക്കപുവ്, നന്ദ്യാര്വട്ടം, ജമന്തി
മുല്ല, പനിനീര്പൂവ് ..
പൂന്തോട്ടംവളര്ന്നു
അവള് വന്നത് ആന്തൂറിയത്തിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു
ഞാനവള്ക്ക് തുമ്പപ്പൂ കൊടുത്തു
പിറ്റേന്നവള് വന്നത് തെച്ചിപൂവും കൊണ്ടായിരുന്നു
അവള് എന് പൂന്തോട്ടം ധന്ന്യമാക്കി
അവള് പ്രായത്തില് കവിഞ്ഞു സംസാരിച്ചു
കാലത്തിനു മുന്പേ നടന്നൂ
അവള്ക്കെന്നും തെച്ചിപ്പൂവായിരുന്നൂ ഇഷ്ടം
ആ തെച്ചിപൂക്കള് പിഴുതെടുത്തവളെനിക്കു വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു
എന്റെ പനിനീര്പൂവിനു, അവളുടെ മറുപടി തുളസ്സിക്കതിരായിരുന്നൂ
അവൾക്കു കൊടുക്കാന് ഞാന് പനിനീര്പ്പൂക്കള് കരുതിവച്ചൂ
അവയെ ഹൃദയത്തോട് ചെര്ത്തുവച്ചെന് സ്നേഹമൂട്ടി വളര്ത്തി
വരുമവള് ഒരിക്കലെന് പനിനീര്പ്പൂവിനെന്നു മോഹിച്ചു
അവള് പക്ഷെ എരിക്കിന് പൂക്കള് തേടിവന്നു
ഞാനവള്ക്ക് തുളസ്സിക്കതിര് കൊടുത്തൂ
എന് തെചിപ്പൂക്കളെല്ലാം അവള്ക്കായ് അര്ച്ചന നടത്തി
പൂന്തോട്ടം വീണ്ടും നീരുരവയ്ക്കായ് കൊതിച്ചൂ
എന് തുമ്പപ്പൂക്കള് അവളെ സമാശ്വസ്സിപ്പിച്ചൂ..
കരുതിവച്ചിരുന്ന പനിനീര്പൂക്കള് ഞാനവള്ക്ക് നീട്ടി
അവ വാങ്ങി അവള് മന്ദസ്മിതം തൂകി
ഞാനെന് പൂന്തോട്ടം അവള്ക്കായ് സമര്പ്പിച്ചു
വസന്തം കഴിഞ്ഞു, കാറ്റില് പൂകളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞൂ
ഇതളുകള് എന് മുഖത്താഞ്ഞടിച്ചൂ
അവ മൃദുലം ആയിരുന്നില്ലാ
കൈത്തലം മുഖത്തെ തഴുകി ശോണിമ അറിഞ്ഞു
അവ പനിനീര് പൂവല്ലായിരുന്നൂ
മുഖത്താഞ്ഞടിച്ച ധൂളികൂപം ആയിരുന്നൂ
വിജനമായ മരുഭൂമിയില്, ഞാന് ഏകാനായിരുന്നൂ
വിജനമായ മരുഭൂമിയിൽ, ഞാന് ഏകാനായിരുന്നൂ...
Thursday, January 8, 2009
What is Next ?
Finally, Pakistan made the last provocation by totally rejecting the evidence hand over by the Government of India on November 26th Mumbai attack. We all know nothing will happen, as Arundhathi Roy mentioned in her article on Mumbai attack that, we can not expect India to respond to Pakistan as US respond to Afganistan in 2002 on the basis of 11th September attack. She added that India is not US, Pakistan is not Afganistan and 2008 is not 2001. Yes we all know that India is not US and not even Sri Lanka to take decision and action even on the subjects of National security. The political leaders are claiming that India is the biggest democratic country in the world and it cant respond like others doing. We have our commitment to the world peace. But dont we have any commitment to the security of our own national? The attack on Pakistan is not at all a total solution to the terrorist menance against India. How many attacks have been witnessed in these days? And what are the actions taken? How are the people caught? What is the final judgement of all those? Nothing.. The things will go like that.. This November 26th issue may be considered more seriously, I think it is because of the political and economic pressure from different sides. When we will have a leadership with strong decisions? When we will respond on correct time to issues like this? When we will have a Foreign Affairs minister who will respond to international issues how we expect? E. Ahmed was quite silent to Pakistan but was very active against Israel. We dont want any political leader like him and we all have to bear these type of leaders, just because they have elected from a constituency and we dont have any right to call them back, if they not behave or act accordingly. Is this the democray?
Wednesday, January 7, 2009
ചിത്രങ്ങള്: ബ്ലോഗുകളെ ഗൂഗിളിനൊന്ന് കാട്ടി കൊടുക്കാന്
please visit http://yadharthyam.blog.spot.com
Dear Friends,
This is blog is created to discuss the realities. I welcome all of you to this blog to share your thoughts and expereince in any form. You may format it as poem, story, novelet, article, picture or cartoon.. any form. Please be sincere to thoughts and realities. Your co-operation will make this venture a success..
Sajeesh
This is blog is created to discuss the realities. I welcome all of you to this blog to share your thoughts and expereince in any form. You may format it as poem, story, novelet, article, picture or cartoon.. any form. Please be sincere to thoughts and realities. Your co-operation will make this venture a success..
Sajeesh
Subscribe to:
Comments (Atom)