കാപട്യം

ആദ്യം നൽകിയ
പനിനീർ പൂവിൻ തണ്ടിൽ
മുള്ളുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു..
പിന്നീട് നൽകിയ പൂവിൻ
മുള്ള്കൊണ്ട്
കരം മുറിഞ്ഞപ്പോൾ
വേദന ചുംബിച്ചെടുത്തു ..
നഖംകൊണ്ട വേദന
പരിഭവമായപ്പോൾ
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച കാപട്യം
സ്നേഹം പകർന്നു..
സൂചിത്തലപ്പ് കൊണ്ടറിയാതെ
വേദനിപ്പിച്ചാഴമളന്നു..
വാക്കിൻ മൂർച്ചയാൽ
കീറിമുറിച്ചപ്പോൾ
പൊടിഞ്ഞ കണ്ണീർ
രൂപം മറച്ചു..
കരുതി വച്ചിരുന്ന കഠാര
ചങ്കിലിറക്കിയപ്പോൾ
വാർന്ന ചോര നക്കിക്കുടിച്ചു..
ചിറിയിൽ ഒലിച്ചിറങ്ങും
ചോരകാട്ടി ചിരിച്ചു വിജയിയായ്..