അവൾ ഒരു പൂവിനെ കൊതിച്ചു - കണികണ്ടുണരാനും, സുഗന്ധം ശ്വസിച്ചു ജീവിക്കാനും, വിഷമങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കിടാനും. സ്നേഹമൂട്ടി വളർത്താനും.അറിയില്ലായിരുന്നു ഏത് സുഗന്ധമാണ്, വർണ്ണമാണ് നല്ലത് എന്ന്. അതിനായ് അവളൊരു കൊച്ചു പൂങ്കാവനം ഉണ്ടാക്കി. പലതരം ചെടികൾ ശേഖരിച്ചു, ചിലതെല്ലാം പരിചയക്കാർ കൊടുത്തു. സത്യത്തിൻ തെളിനീർ തളിച്ച്നട്ടുവളർത്തി അവയെല്ലാം. അവളറിയാതെ പലതും മുളച്ചു പൊന്തി.ചിലത് മെല്ലെ തളിർത്തു, മറ്റു ചിലവ പെട്ടെന്ന് പൂത്തു. ഏതാനും ചിലവ കനി തന്നു. കാലാന്തരത്തിൽ ചിലവ വാടിപ്പോയി, ചിലവ കരിഞ്ഞു പോയി. നഷ്ടമായവ, വിഷമങ്ങൾ അവശേഷിപ്പിച്ചു മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. വർണ്ണങ്ങളും സൗരഭ്യവും കണ്ണിനും കരളിനും ആനന്ദം നൽകി.പൂവുകളും, ഇലകളും, കനികളും പിഴുതു അവൾ പൂക്കളം തീർക്കുന്നു.
No comments:
Post a Comment